Ülke genelindeki eylemlere 100 binden fazla kişi katılırken, başkent Paris’te yaklaşık 25 bin kişi yer aldı. İçişleri Bakanı Laurent Nunez, eylemler nedeniyle ülke genelinde 70 bin polis ve jandarmanın görevlendirildiğini açıkladı. İstihbarat kaynakları ise toplam katılımın 200 bin civarında olduğu değerlendirmesinde bulundu. Cumhuriyet Meydanı’ndan başlayarak Bastille üzerinden Nation Meydanı’na uzanan protestolarda, güvenlik önlemleri kapsamında 21 metro istasyonu kapatıldı. Paris, Lyon, Rouen dahil çok sayıda kentte göstericilere polis biber gazıyla müdahalede bulundu. Olay yerindeki bir gazeteci, çıkan arbedede bir kişinin yaralandığını duyurdu. İçişleri Bakanlığı da 219 kişinin gözaltına alındığını açıkladı. Gösterilerin beşinci haftaya ulaşmasıyla birlikte yetkililer, önceki eylemlerde yaşanan şiddet olaylarının tekrarlanmasından endişe ediyor.

Ancak bu haftaki gösterileri öne çıkaran gelişme, farklı toplumsal kesimlerin aynı protesto dalgasında buluşması oldu. Sarı Yelekliler, lise ve üniversite öğrencileri, sendikalar, çocuk hakları savunucuları ve iklim aktivistleri yürüyüşlere katıldı. Gruplar hayat pahalılığı ve ücretlerin yanı sıra eğitim koşullarının iyileştirilmesini, çocukların şiddetten korunmasını ve polisin silah kullanımı sonrasında hukuki korumasını genişletecek yasa tasarısının geri çekilmesini talep ediyor.

Öte yandan sendikalar 17 Kasım Salı günü yeni bir grev ve gösteri düzenlemeye hazırlanıyor.

FRANSA’da başlayan protesto gösterileri son haftalarda Avrupa’nın birçok ülkesine yayılmış, kıta genelinde yüz binlerce kişi sokağa dökülmüştü. Amerikan New York Times gazetesinin analizine göre ise gençleri sokağa yönlendiren sorunların temelinde Avrupa’da yaşlanan nüfus ve artan emeklilik harcamaları, kamu kaynaklarının kuşaklar arasında nasıl dağıtılacağı tartışması var. Avrupa Birliği’nde sosyal koruma harcamalarının yaklaşık yüzde 40’ı emekli maaşlarına ayrılırken, artan savunma harcamaları, kamu borçlarının finansman maliyetleri, yükselen kiralar ve konut fiyatları da hükümetlerin bütçe üzerindeki baskısını artırıyor. Bu ortamda genç kuşaklar kendi ihtiyaçlarının emeklilik bütçelerinin gölgesinde kaldığını düşünüyor.