Su kıtlığı ve iklim değişikliğinden etkilenen bölgeler, yüzyıllar önce inşa edilmiş geleneksel su yapılarını yeniden canlandırmaya ve bunları 21. yüzyılda tekrar kullanıma açmaya yöneliyor.

2025 yılında, Hindistan'ın Rajasthan eyaletindeki Alwar kentinde bulunan bir basamaklı kuyu olan Moosi Rani Sagar'daki su, 30 yılı aşkın bir sürenin ardından ilk kez kaldırımın üzerine taştı.

Suya basamaklarla erişilen büyük bir depolama tankı olan bu kuyu, 1800'lerin başında inşa edilmiş tarihi bir su toplama sisteminin parçası.

Yaklaşık 1,3 dönümlük bir alanı kaplayan bu basamaklı kuyudaki su seviyeleri 2021 yılına kadar düzensizdi ve su ciddi şekilde kirlenmişti. Ancak bugün, içinde dokuz metre derinliğe kadar su bulunuyor.

Alwar'da yaşayan 60 yaşındaki Vijay Sarswat, yılın en kurak aylarında bile su seviyesinin nadiren altı metre altına düştüğünü söylüyor.

Restore edilen basamaklı kuyu, giderek ısınan ve daha öngörülemez hale gelen bir iklimde su yönetimi için en faydalı araçlardan bazılarının binlerce yıllık olduğu ve yarıya kadar balçık altında kaldığının kanıtı.

Hindistan genelinde yüzlerce bölgede de aynı sonuca varılıyor. Bir zamanlar tarihi kalıntılar olarak görülen, bin yıldan uzun süre boyunca işlev görmüş ve uzun süre önce terk edilmiş su idare yöntemleri artık yeniden aktif kullanıma kazandırılmaya hazır, iklime dayanıklı sistemler olarak kabul ediliyor.