İspanya gerçekten bir 'öpüşme ülkesi' mi?

İspanya'da öpüşen kişiler, her yerde karşınıza çıkar. Tanıdık birinin yanağına kondurulan öpücükler de, romantik olanlar da..

İşlek bir caddede durup öpüşmeye başlayan orta yaşlı bir çiftin arkasında takılıp kaldığım oldu.

Güneşle yıkanan parklarda öpüşen gençleri gördüğümde içimi bir nostalji hissi kapladı.

Valencia'daki Las Fallas festivalinde havai fişekler patlarken, birbirine sokulmuş, keyfi yerinde insanların arasından zar zor sıyrılıp geçtiğimi hatırlıyorum. Hatta muhasebecim bile e-postalarını "besos" (öpücükler) ifadesiyle bitiriyor.

İspanya'da altı yıldan fazla yaşadıktan sonra, toplum içinde sergilenen bu sevgi gösterilerine ben artık alıştım. Ancak Japonya seyahatinden Valencia'ya dönen bir arkadaşım için bu dikkat çekici bir durumda.

Tren istasyonundan dışarı adımını attığında, bir bankta öpüşen bir çiftle karşılaştı. Toplum içinde sevgi gösterilerinin çok daha nadir olduğu bir ülkede geçirdiği sürenin ardından, bu manzara bir rahatlama hissi uyandırdı. "Evimdeyim" diye düşündü.

Bu durum beni düşündürdü. İspanya gerçekten bir "öpüşme ülkesi" mi?