Tarihi derken Milli Takımın Uluslar Ligi performansı gibi bir tarihi karardan bahsediyorum.
Almanya, Avusturya, Hollanda, Danimarka ve Yunanistan, bundan böyle kendi ülkelerine gelen mültecileri Ruanda’ya gönderebilecek.
Yani artık Berlin’e, Kopenhag’a giden yolların bir kısmı Ruanda’ya çıkıyor.
Hakkında Avrupa’dan çıkarılması yönünde karar alınan mülteciler, Ruanda’da kurulacak göç merkezlerine gönderilecek.
Bazı Avrupalı siyasetçiler bu kararı Türkiye ile AB arasında 2016’da imzalanan Geri Dönüş Anlaşması’na benzetti. Ancak pek alakası yok.
O anlaşma Türkiye’den Yunanistan’a kaçak yollarla geçenlerin Türkiye’ye iadesine ilişkindi.
Üstelik AB, aynı mutabakatta Türkiye’ye geri gönderilen her bir sığınmacı için Türkiye’den bir sığınmacı almayı taahhüt etmişti.
Mutabakatın pratiği tartışmalı olsa da Türkiye-AB anlaşması, bugünkü Ruanda kararının yanında Ebedi Barış metni sayılabilir.
Yasadışı göç, Türkiye de dahil hemen her ülkenin haklı olarak mücadele ettiği bir sorun.
Ama önceki gün fitili ateşlenen Ruanda seçeneği, AB’nin kurucu değerlerine aykırı, farklı bir eşik.
AB üyesi beş ülke, Ruanda kararıyla kendine sığınmaya çalışan insanların bir kısmını yakın tarihinde soykırım yaşanan bir Afrika ülkesine göndermeyi kabul ediyor.
Sadece AB hukuku açısından değil, temel insan hakları açısından da hiçbir düzenleme, insanları zulüm veya kötü muamele riski bulunan bir yere göndermek için yetki vermiyor.
Avrupa’da yükselen aşırı sağın tüm siyaseti nasıl boyunduruğu altına aldığını gösteren bu karar AB açısından ağır bir ahlaki başarısızlık.
Malumunuz AB üyesi olabilmek için gerekli şartlar Danimarka’nın başkentinin adını taşıyor.
Kopenhag kriterlerinin ana omurgası “demokrasi, insan hakları ve azınlıkların haklarını güvence altına alan kurumların istikrarlı biçimde işlemesi.”
Diğer dördünü bir yana bırakalım. Danimarka, bugün AB üyeliğine başvurmuş olsa 1993’te kabul edilen, kendi başkentinin adını taşıyan kriterlere uyum sağlayabilir miydi? Ruanda’dan bakınca buna ‘evet’ demek mümkün değil.
APEC zirvesi çerçevesinde yarın yapılacak Putin, Şi, Trump görüşmesine o kadar misyon yüklendi ki toplantıdan bir sonuç çıkma ihtimali baştan düştü.
Dünya barışı, yeni Yalta Konferansı, Ukrayna, İran, nükleer... Hepsinin yığıldığı bir toplantıda o masa bu yükü taşımaz.
Üç lider benzer noktalarda masaya oturmuş olsa yine anlaşılırdı. Ama üçü de ayrı dünyadalar.
Trump’ın derdi İran ve nükleer silahlarken, Putin, Ukrayna savaşının kendi istediği çerçevede bitmesini istiyor.
Şi geriden geldiği nükleer yarışta rekabetin kısıtlanmasına gönülsüz, Trump ve Putin’i masaya oturtup dünyaya yeni “diplomatik güç” olduğu imajı vermenin peşinde.
Bu bakımdan üç liderin bir araya gelmesi, bu toplantının en büyük başarısı sayılabilir. Kapsamlı bir uzlaşmadan ziyade geleceğe yönelik “iyi niyet beyanı” tarihi bir kazanım olarak sunulabilir.
ÇİN casusu olduğu iddia edilen bir kadınla ilişkisi nedeniyle görevinden ayrılan Jensen Huang’a ilişkin hafta sonu yazısını şöyle bitirmiştim: Huang’ın ileride Steve Jobs’tan daha görkemli bir dönüş yapmayacağının garantisi yok.
Anlaşılan o ki bu dönüş, Steve Jobs’unkinden çok daha kısa sürede gerçekleşebilir. Steve Jobs, Apple’a tam 12 yıl sonra dönebilmişti.
Huang’a “geri dön” çağrısı yapan teknoloji devleri kendi geleceklerini Huang’sız görmek istemiyor. Trump da onu çip yarışında Çin’e kaptırmak istemiyor.
Geçen gün dile getirmeye çalıştığım Nvidia’nın sistem açısından kıymetini anlamak için daha iyi bir örnek olamazdı.
JAMES Bond rolünde Daniel Craig’in yerini alan Robert Pattinson bana daha çok bir kötü adam karakterini anımsatıyor.
Tabii bunda Odyssey filminde Antinous karakterini canlandırmasının da payı var.
Bana göre Bond serisinin en iyi ismi, aksiyonun içinde muzipliği en rahat taşıyan Sean Connery’dir.
O yüzden yeni Bond konusunda adayım Slow Horses dizisinde benzer bir karakteri canlandıran, tıpkı Connery gibi İskoç olan Jack Lowden idi.
Fakat yapımcıların Batman filmindeki gibi gişe garantisi olan Pattinson’u tercih etmesi anlaşılabilir.
Yeni filmin senaryosunu Peaky Blinders’ın yapımcısı Steven Knight’ın yazacak olmasıysa biraz soru işareti yaratıyor.
Çünkü Knight, altı sezonluk şahane dizinin ardından öyle kötü bir film çekti ki unutmak isteyip unutamıyorum.




