Evli olmak ya da sevdikleriyle aynı evi paylaşmak, kişinin kendisini yalnız hissetmeyeceği anlamına gelmiyor. Bordeaux Üniversitesi'nden araştırmacıların yürüttüğü yeni bir çalışma, kronik yalnızlığın ilerleyen yaşlarda beyin sağlığı üzerindeki olası etkilerini ortaya koydu.

Araştırma kapsamında 65 yaş ve üzerindeki binlerce kişinin yalnızlık deneyimi sekiz yıl boyunca takip edildi. Araştırma süresince katılımcıların yüzde 36'sından fazlasında demans gelişti. Kronik yalnızlık yaşayan kişilerin, kendisini yalnız hissetmeyenlere kıyasla demans geliştirme riskinin yüzde 38 daha yüksek olduğu belirlendi. Üstelik kronik yalnızlık yaşayanların yüzde 29,6'sının eşi veya bir aile üyesiyle birlikte yaşadığı tespit edildi.

Araştırmanın baş yazarı Yvanna Simon, yalnızlık hissinin tatmin edici olmayan ilişkilerden, bakım sorumluluklarından veya anlamlı aktivitelerin eksikliğinden kaynaklanabileceğini belirtti. Araştırmanın bir diğer dikkat çekici bulgusu ise zaman zaman yaşanan yalnızlık ile demans riski arasında anlamlı bir ilişki bulunmaması oldu. Araştırmacılardan Karine Pérès, çoğu insanın hayatının bir döneminde yalnızlık yaşadığını ancak bu duygunun kronik ve kalıcı hale gelmesinin bunama riskini artırabileceğini ifade etti.

Pérès'e göre yalnızlık, uzun süreli strese yol açarak bağışıklık sistemini etkileyebiliyor ve vücutta iltihaplanmayı tetikleyebiliyor. Sosyal etkileşimin azalması ise beynin bilişsel olarak uyarılmasını sınırlayabiliyor. Yalnızlık ve sosyal izolasyon yalnızca beyin sağlığıyla değil, kalp hastalıkları, felç, diyabet ve erken ölüm riskindeki artışla da ilişkilendiriliyor. ABD'nin eski halk sağlığı başkanı Vivek Murthy, sosyal bağların yetersizliğinin ölüm riski üzerindeki etkisinin günde 15 sigara içmenin yarattığı etkiyle karşılaştırılabilir olduğunu belirtmişti.

Dünya Sağlık Örgütü (DSÖ), yalnızlığın bireysel sağlığın yanı sıra eğitim, istihdam ve iş verimliliğini de etkileyen önemli bir halk sağlığı sorunu olduğuna dikkat çekiyor. Dünya genelinde her yıl 871 binden fazla ölüm yalnızlıkla ilişkilendirilirken, son araştırmalar genç nesillerin de bu sorundan önemli ölçüde etkilendiğini gösteriyor.

Araştırmacılar, yalnızlık riskinin değerlendirilmesinde kişilerin kiminle yaşadığından ziyade kurdukları sosyal ilişkilerin niteliğinin ve kendilerini ne kadar yalnız hissettiklerinin de dikkate alınması gerektiğini vurguluyor.