1970'lerin başında, genç Sylvester Stallone New York sokaklarında bir evsizdi. Tek yoldaşı ise köpeği Butkus'tu.
Bir türlü alamadığı roller için seçmelere katılırken, diğer yandan balık temizleyerek çok ağır şartlar altında çalışıyordu.
Oyuncu olma hayaliyle alay ediliyordu çünkü doğum sırasında kullanılan forsepsler yüzünde kısmi felce ve konuşma bozukluğuna yol açmıştı. O ise kendi sesini kaydedip tekrar dinleyerek bu sorunu aşmaya çalıştı.
Green Book filminin yönetmeni Peter Farrelly'nin imzasını taşıyan "I Play Rocky", Stallone'nin Rocky'yi nasıl yarattığının hikayesini anlatıyor.
Genç Stallone rolünde, henüz pek tanınmayan Anthony Ippolito'yu izlediğimiz filmde, oyuncu olma tutkusu hüsranla sonuçlanan Stallone'nin senaryo yazmaya yönelişine tanık oluyoruz.
Filmde, Los Angeles'a taşındıktan sonra yaşadığı büyük yoksulluk nedeniyle köpeği Butkus'u geçici olarak satmak zorunda kalması da yer alıyor. Butkus daha sonra filmin kendisinde de rol alacaktı.
Stallone, Rocky'nin taslağını sadece üç gün içinde kaleme aldı.
Yapım sürecinde karşılaştığı pek çok zorluğa rağmen Rocky, 1976 yılının gişede en başarılı filmi oldu ve 1977 Oscar Ödülleri'nde "En İyi Film" ödülünü kazandı. Bu, tam anlamıyla bir Hollywood başarı hikayesi.
