Türk pop müziğinin "Süperstar"ı Ajda Pekkan, 61 yıllık kariyeri boyunca seslendirdiği 373 şarkının dijital platformlarda izni olmadan yayımlandığı gerekçesiyle müzik yapım şirketlerine karşı açtığı davayı kazandı. İstanbul 1. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi, bu kayıtların sanatçıdan izin alınmadan dijital mecralarda kullanılmasını hukuka aykırı buldu ve izinsiz yayınların durdurulmasına hükmetti.

DAVA DÖRT YAPIM ŞİRKETİNE KARŞI AÇILDI Gazeteci Halit Turan'ın aktardığına göre Pekkan, icracı sanatçı olarak hak sahibi olduğu albüm ve şarkı kayıtlarının YouTube, Spotify ve Apple Music gibi platformlarda kendisinden yazılı izin alınmadan yayımlandığını ileri sürerek yargıya başvurdu. Davayı sanatçının avukatı Ergin Akçay açtı.Davada, plak, kaset ve CD döneminde verilen izin belgelerinin dijital yayın hakkını kapsamadığı savunuldu.

Mahkeme, davalı Elenor Plak, Akbaş Müzik, Avrupa Müzik ve Odeon Müzik ile davaya feri müdahil olarak katılan MÜ-YAP'ın savunmalarını reddederek davanın kabulüne karar verdi. İLK ŞARKISINDAN BOX SET'E KADAR Karar, Pekkan'ın 1965'te kaydettiği "Her Yerde Kar Var" ile başlayan ve 35'ten fazla albüm, 45'lik, single ve koleksiyon setine yayılan 373 kaydı kapsıyor.

Listede "Bambaşka Biri", "Kimler Geldi Kimler Geçti", "Petrol", "Haykıracak Nefesim Kalmasa Bile", "Boş Sokak" ve "Uykusuz Her Gece" gibi şarkılar da yer alıyor."Süper Star 1", "Süper Star 2", "Ajda Pekkan 1972", "Pour Lui" ve 1980 Eurovision şarkısının yer aldığı "Pet'r Oil" albümleri ile "Ajda Pekkan Box Set" ve "Ajda Pekkan Koleksiyon" serilerindeki kayıtlar da karar kapsamında. 2001 ÖNCESİ SÖZLEŞMELER DİJİTALİ KAPSAMIYOR Gerekçeli kararda, internet üzerinden umuma iletim hakkının 2001'de Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'na girdiği, o tarihten önce henüz doğmamış bir hakkın devredilemeyeceği belirtildi. 2001 sonrasında yalnız plak, kaset, CD ya da LP için verilen izinlerin de dijital yayını kapsamadığı, yapımcının ses kaydı üzerindeki hakkının icracı sanatçının ayrıca iznini gereksiz kılmadığı vurgulandı.Karar, eski kayıtların dijital platformlarda kullanımı konusunda yapımcılar ile sanatçılar arasındaki benzer anlaşmazlıklar için de örnek gösteriliyor.