Beyin Koçu Mehmet Taşhanlıgil, Haberler.com’a özel açıklamalarda bulundu. Çocuklara kitap okumayı nasıl sevdirebileceklerini soran ailelere seslenen Taşhanlıgil, sorunun çoğu zaman kitapta değil, okuma hızında olduğunu söyledi ve okumanın oyunla eğlenceli hale getirilmesini önerdi.
“Sorun maçta değil, yayında”
Çocukların çabuk sıkılıp kitap okumak istememesini bir örnekle açıklayan Taşhanlıgil, “Sevdiğimiz bir filmi ya da maçı izleyeceğimizi düşünelim. Ama bilgisayarım donuyor ya da internetim kötü. Ne yapıyoruz, sıkılıyoruz değil mi? Buradaki problem maçta değil, yayında; bilgisayarın işleme kapasitesinde ya da internet hızında” dedi.
Kitap okurken de aynı durumun yaşandığını belirten Taşhanlıgil, “Sevdiğimiz bir kitabı aldık, okuyacağız ama işleme kapasitesi yavaş. Ne yapacağız? Önce zihni buna adapte etmemiz lazım” ifadelerini kullandı. Taşhanlıgil, bu tür eğitimleri alan öğrencilerin ilk bir iki derste sıkılsa da hızın verdiği hazzı ve anlamaya etkisini gördükten sonra okumaya tamamen odaklandığını anlattı.
“Çocukla kitabı eğlenceli hale getireceğiz”
Kitap okumanın çok keyifli bir şey olduğunu vurgulayan Taşhanlıgil, ailelere şu çağrıda bulundu: “Biz çocuk kitap okumuyor diye çocuğun canına okuyoruz. Hayır. Çocukla kitabı eğlenceli hale getireceğiz.”
Yeni okumayı öğrenen çocuklar için kelime bazlı oyunlar önerdi. Taşhanlıgil, önce sayfada belirli bir kelimeyi kimin bulacağına dair bir yarışma yapılabileceğini, ardından da bu kelimenin sayfayla ilgisinin birlikte merak edilebileceğini söyledi. Örneğin sayfada “çay” kelimesini gören çocuk, okumadan önce “Acaba çay mı içiyorlar?” diye tahmin yürütüyor. Okuduktan sonra da “Aslında o değilmiş, çay toplamışlar” diye fark ediyor.
Bu yöntemin çocuğun okumadan önce muhakeme ve analiz yapmasını sağladığını belirten Taşhanlıgil, “Deneyimleyerek okuma diyoruz biz buna. ‘O değilmiş, buymuş’ diye karar verdiği an, zihnin deneyimlediği andır. Bu da bütünsel öğrenmeye katkı sağlar” dedi.
“Her çocuk okumayı sevecek potansiyelle doğuyor”
Her çocuğun okumayı sevecek bir potansiyelle doğduğunu söyleyen Taşhanlıgil, özel gereksinimli çocukların ayrı tutulması gerektiğini, bu yüzden genelleme yapmak istemediğini belirtti. Küçük öğrencilerden 80 yaşındaki bireylere kadar birçok kişiyle çalıştığını anlatan Taşhanlıgil, “Düzenli egzersizini yapan bir kişinin ‘Bu ne kadar saçma bir şey’ dediğini görmedim. İnsanlar genelde üçüncü günde vazgeçiyorlar. Bunu yapan kişi diyetten de vazgeçen, spora da gitmeyen kişi” dedi.
Disleksi ve dikkat dağınıklığı yaşayan çocuklar
Dikkat dağınıklığı, hiperaktivite ve disleksi gibi okumada zorlanan çocuklar için de bu çalışmaların faydalı olduğunu söyleyen Taşhanlıgil, bu çocuklarla tek tek ilgilenilmesi gerektiğini vurguladı. Taşhanlıgil, “Dakikada 150 kelime okurken 400-500 kelimeye çıkabilirsiniz diyoruz ya, disleksisi olan bir öğrenci bu seviyelere gelmeyecektir. Zaten böyle bir beklentimiz yok. Hız illa her şey değil. Önemli olan hızlanırken anlamanın ve keyfin de beraber gelmesi. Keyif ve odak olmazsa anlama zaten kalıcı olmaz” diye konuştu.
