Üstü sıradan bir ada, altı kilometrelerce mağara! Dışarıda mevsimler değişiyor, içerisi hep 8 derece

Yeryüzünde huzurlu bir ada manzarası hakimken birkaç metre aşağıda karanlık geçitler, geniş salonlar ve damlataş oluşumları birbirini izliyor. İsveç'in Gotland Adası'ndaki Lummelunda Mağarası'nın bugüne kadar 4 kilometreyi aşkın bölümü haritalanabilmiş durumda. Yerel kaynaklara göre keşfedilen uzunluk 4,5 kilometreye yaklaşıyor ancak içeride hala ulaşılamamış bölümler bulunuyor.

MAĞARANIN NEREDE BİTTİĞİ HALA BİLİNMİYOR

Lummelunda Mağarası'nın bilinen bölümleri yıllardır araştırılıyor ancak yer altındaki sistemin tamamı henüz ortaya çıkarılmış değil. Mağara araştırmacıları yeni geçitleri keşfetmeye ve sistemi haritalamaya devam ediyor.

İsveç Speleoloji Federasyonu da geleneksel olarak yaz ortası döneminin ardından bölgede araştırmalar gerçekleştiriyor. Mağaradaki keşif çalışmalarının yıllar sonra bile sürmesi, Lummelunda'nın en dikkat çekici özelliklerinden biri.

DIŞARIDA MEVSİMLER DEĞİŞİYOR, İÇERİSİ 8 DERECE

Mağaranın ziyaretçilere açık bölümlerinde sıcaklık yıl boyunca yaklaşık 8 derece. Bu nedenle yazın sıcak günlerinde bile mağaraya girecek ziyaretçilere kalın bir kazak veya ceket almaları öneriliyor.

Yerin altındaki değişmeyen iklim aslında geçmişte de insanların dikkatini çekmişti. Mağaranın yüzyıllardır bilinen dış kesimlerinde sıcaklığın 5 ila 12 derece arasında kalması nedeniyle bölge halkı burayı taze yiyecekleri saklamak için kullanıyordu.

Lummelunda'nın oluşum hikayesi mağaranın kendisinden çok daha eski. Gotland'ın kireçtaşı ana kayası, yaklaşık 400 milyon yıl önce bölge ekvatora çok daha yakınken tropikal deniz koşullarında oluştu.

Su, kireçtaşındaki dar çatlaklardan aşağı sızarak kayayı zaman içinde çözmeye başladı. En az 20 bin yıldır devam eden bu doğal süreç; bugün görülen boşlukları, geçitleri ve salonları meydana getiriyor.

ÜÇ GENCİN BULDUĞU GEÇİT HER ŞEYİ DEĞİŞTİRDİ

Lummelunda'nın dış kesimleri yüzyıllardır bilinse de iç bölümlerine ulaşılması 1950 yılını buldu. Visbyli Lars Olsson, Percy Nilsson ve Örjan Håkansson'un tavan yakınındaki bir taşı yerinden oynatmasıyla arkasında daha önce bilinmeyen bir geçit ortaya çıktı.

Bu geçit gençleri daha sonra "Dağ Kralı'nın Salonu" adı verilen bölüme ulaştırdı. Keşif 1955'te kamuoyuna duyuruldu. 1960'lı ve 1970'li yıllarda ise mağaranın bugün bilinen geniş bölümleri araştırıldı.

1741'DE CARL VON LINNE DE BURAYI YAZMIŞTI

Mağarayla ilgili bilinen ilk yazılı kayıtlardan biri 1741'e uzanıyor. İsveçli doğa bilimci Carl von Linné, Gotland gezisi sırasında yer altından ilerleyen ve daha sonra yeniden yüzeye çıkan sudan söz etmişti.

Bugün ziyaretçiler rehberli turlarla mağaranın alçak geçitlerinden geniş salonlarına ilerliyor, fosilleri ve damlataş oluşumlarını görebiliyor. Bu yolculuk, Gotland'ın 400 milyon yıllık geçmişine açılan bir pencere olarak tanımlanıyor.

Lummelunda Mağarası ve çevresindeki yaklaşık 17 hektarlık alan 1989 yılında doğa koruma alanı ilan edildi. Hassas damlataşlara dokunmak, mağaradan taş, fosil veya başka doğal oluşumları çıkarmak yasak.

1959'dan bu yana her yıl binlerce ziyaretçiyi ağırlayan mağaranın en büyük gizemi ise güncelliğini koruyor: Bugün kilometrelercesi bilinen bu yer altı dünyasının gerçek sınırları hala bulunabilmiş değil.