WFP İklim ve Dayanıklılık Direktörü Richard Choularton, Antalya'da düzenlenen COP31'de AA muhabirine değerlendirmelerde bulundu.
Dünyadaki krizlerin sadece yüzde 2'sinin finansmanının önceden planlandığına işaret eden Choularton, bu durumun ülkelerin ve insani yardım kuruluşlarının iklimle ilgili afetlerin etkilerini önceden tahmin etme ve hafifletme konusunda sınırlı kaynaklara sahip olarak kalmasına neden olduğunu vurguladı ve daha fazla finansman sağlanması çağrısında bulundu.
Choularton, dünyada 266 milyon kişinin akut açlıkla mücadele ettiğini ve bunlardan 88 milyonunun gıda kriziyle karşı karşıya kalma nedeninin aşırı hava olayları olduğuna işaret ederek "İklim değişikliği, bu aşırı olayların sıklığını ve şiddetini artırıyor. Bu olaylar daha fazla insanı etkiliyor." diye konuştu.
Gıda sorunu yaşanan yerler aynı zamanda çatışma bölgeleri
El Nino olaylarının devam ettiğini vurgulayan Choularton, "Sel, kuraklık ve fırtınaların etkisi, halihazırda ciddi gıda güvensizliği ve yetersiz beslenme sorunları yaşayan bölgelerde en şiddetli şekilde hissedilmekte. Bu bölgelerin birçoğu, aynı zamanda çatışma bölgeleri." değerlendirmesinde bulundu.
Sudan, Güney Sudan, Somali ve Yemen'in açlık tehlikesi ile karşı karşıya olduğunu ve Sudan, Somali ve Güney Sudan'da El Nino bağlantılı kuraklığın etkilerinin hissedilmeye başlandığını kaydeden Choularton, "Şöyle ki, insanlar zaten sınırda. Zaten zorluklarla boğuşuyorlar ve sonra bir başka kuraklık, bir başka sel, bir başka fırtına daha başlarına geliyor." dedi.
Felaket sonrası yardımdan ziyade önceden tahmin sistemlerine odaklanılması vurgusu
Choularton, insani yardım çabalarının, felaketlerin meydana gelmesinden sonra sağlanan yardıma öncelikle güvenmekten ziyade, iklimle ilgili felaketleri önceden tahmin etmeye daha fazla odaklanması gerektiğini vurgulayarak, WFP’nin öngörücü eylem yaklaşımını ilk olarak 2015-2016 El Nino olayı sırasında denediğini ve etkiler ortaya çıkmadan önce kuraklık tahminlerine dayanarak topluluklara yardım sağladığını söyledi.
Hükümetlerin de sulama sistemlerinin onarımı, kuraklık yönetimi uygulamalarının iyileştirilmesi ve sosyal koruma sistemlerinin güçlendirilmesi gibi önleyici tedbirleri giderek daha fazla aldığını ancak bunların yeterli olmadığını belirten Choularton, bu konuda daha fazla adım atılması çağrısında bulundu.
Choularton, COP31’in finansman açığını gidermek için önemli bir fırsat sunduğunu ve ülkelerin uyum finansmanını üç katına çıkarma çabalarını tartıştıklarını belirterek bu tartışmaların sadece fonun boyutuna değil, nereye ve ne zaman harcanması gerektiği konusuna da odaklanması gerektiğini kaydetti.
En şiddetli gıda krizini yaşayan ülkelerin iklim finansmanına erişim kapasitesi zayıf
Choularton, "En savunmasız ülkeler, yani gıda güvensizliği en yüksek seviyede olan ve en şiddetli gıda krizlerini yaşayan ülkeler, genellikle iklim finansmanına erişim konusunda en az kurumsal kapasiteye sahip olanlar." değerlendirmesinde bulundu.
COP31'in, erken uyarı sistemlerinin iyileştirilmesindeki ivmeyi sürdürmeye yardımcı olabileceğini ve aynı zamanda ülkeleri, tahminleri önleyici tedbirlere dönüştürmek için gerekli kurumsal kapasiteyi geliştirmeye teşvik edebileceğini söyleyen Choularton, "Ülkelerin erken uyarı sistemlerini erken müdahale sistemlerine entegre etmelerini sağlamalıyız; böylece bir sel, kuraklık veya fırtınanın yaklaştığını öğrendiğimizde, olaydan önce ve hemen sonrasında harekete geçebilelim." ifadelerini kullandı.
Choularton, ulusal afet yönetim kurumlarının müdahaleye hazır olması gerektiğini ve sosyal koruma sistemlerinin iklim felaketlerinden etkilenen kişileri destekleyebilecek kapasitede olması gerektiğini de vurgulayarak, " Bir iklim felaketinin etkilerinin ortadan kalkması yıllar sürebilir. Yoksul vatandaşların felaket öncesi gıda tüketim düzeylerine geri dönmeleri bir, iki, hatta üç yıl sürebilir." uyarısında bulundu.





