SHOW TV'nin ilgiyle izlenen dizisi 'Sevdan Bir Ateş'te 'Mihre' karakterine hayat veren Gökçe Eyüboğlu, Habertürk'e konuştu. Karakterinin derinliklerini, vicdan muhasebelerini ve setteki yaşamını tüm samimiyetiyle anlatan Eyüboğlu; oyunculuk yolculuğunu, merak duygusunu ve insanı anlamaya dair merak edilenleri paylaştı
Televizyon ekranlarında fırtınalar estiren 'Sevdan Bir Ateş', sadece sürükleyici hikâyesiyle değil, izleyicide güçlü duygular uyandıran karakterleriyle de adından söz ettiriyor. Dizinin en çok konuşulan figürlerinden, çelişkileri ve derinliğiyle dikkat çeken 'Mihre'ye hayat veren Gökçe Eyüboğlu, Habertürk'e samimi açıklamalarda bulundu.Televizyon ekranlarında fırtınalar estiren 'Sevdan Bir Ateş', sadece sürükleyici hikâyesiyle değil, izleyicide güçlü duygular uyandıran karakterleriyle de adından söz ettiriyor. Dizinin en çok konuşulan figürlerinden, çelişkileri ve derinliğiyle dikkat çeken 'Mihre'ye hayat veren Gökçe Eyüboğlu, Habertürk'e samimi açıklamalarda bulundu.
Bir karakteri yargılamadan anlamaya çalışmanın oyuncu olarak kendisini nasıl beslediğini anlatan Eyüboğlu; hem dizinin perde arkasını hem de sanatla kurduğu bağı anlattı. İstanbul'un o koşuşturmalı temposundan uzakta, doğanın kalbinde gerçekleşen bu keyifli sohbetimizde; ezber bozan bakış açılarını, yarım kalmış aşkların izlerini ve merak duygusunun hayatındaki belirleyici rolünü konuştuk.
Kendimden bahsetmek her zaman biraz zor geliyor açıkçası. Oyunculuk yapıyorum, aynı zamanda oyunculuk eğitimleri veriyorum. Öğrenmeyi, araştırmayı, yeni şeyler keşfetmeyi seviyorum. Sanatın farklı disiplinleriyle ilgilenmek, seyahat etmek, yeni yerler görmek beni besleyen şeyler arasında. Sanırım merak duygusu hayatımda oldukça belirleyici. Hem yaptığım işte hem de kişisel hayatımda o merakı kaybetmemeye çalışıyorum.
Ben bir karaktere hazırlanırken öncelikle onu anlamaya çalışıyorum. Ne yaptığından ziyade neden yaptığını, ne istediğini, neye ihtiyaç duyduğunu, hangi koşulların onu bugünkü insan haline getirdiğini araştırmak benim için çok önemli. ‘Mihre’ de ilk bakışta kolaylıkla yargılanabilecek bir karakter. Ama ben bir oyuncu olarak onu yargıladığım yerden oynayamam. Önce onun dünyasına girmem, kendi içinde kurduğu gerekçeleri anlamam gerekiyor. Bu, yaptıklarını haklı bulduğum anlamına gelmiyor elbette. Sadece insan davranışlarının çoğu zaman göründüğünden daha karmaşık olduğuna inanıyorum. ‘Mihre’nin geçmişini, aile ilişkilerini, yapmak zorunda kaldığı seçimleri ve bu seçimlerin onda bıraktığı izleri düşünerek bir karakter dünyası oluşturmaya çalıştım. Tabii televizyon dizilerinde bu hazırlık süreci çekimler devam ederken de sürüyor. Her yeni bölüm senaryosunda karakterin başka bir tarafıyla karşılaşabiliyorsunuz.
Kapadokya gerçekten çok etkileyici bir coğrafya. Doğası, tarihi, dokusu, ışığı… Görsel olarak zaten başlı başına bir hikâye anlatıyor. Böyle bir atmosferin içinde çalışmak hem oyuncu olarak hem de kişisel olarak çok besleyici. Bir de İstanbul’un gündelik hayatından, o sürekli yetişme telaşından biraz uzaklaşmış oluyorsunuz. İşinize daha fazla odaklanabildiğiniz bir alan açılıyor. Dezavantajı ise tabii ki evinizden, alıştığınız düzenden, sevdiklerinizden, kısacası kendi habitatınızdan uzakta olmak.
‘Mihre’ benim için çelişkileri çok güçlü bir kadın. Bir tarafta geçmişi, yarım kalmış bir aşkı, kendi arzuları ve pişmanlıkları var; diğer tarafta ailesi, çocukları ve yıllardır sürdürmeye çalıştığı bir hayat. Bence ‘Mihre’nin en büyük çatışmalarından biri, kendisini ve çocuklarını korumak için yaptığı seçimlerin zamanla onu kendi hayatının içinde sıkışmış birine dönüştürmesi. Çocuklarını korumak isterken bazen yanlış kararlar veriyor, hatta istemediği, karşı çıktığı, belki de nefret ettiği bir düzenin sürmesine kendisi de katkıda bulunuyor. Bence bunun farkında olmak ve buna rağmen o düzenin içinde kalmaya devam etmek ‘Mihre’nin taşıdığı en büyük yüklerden biri. Çünkü yalnızca çevresindeki insanlarla değil, kendi vicdanıyla da mücadele ediyor. Çok yoğun bir vicdan azabı taşıdığını düşünüyorum. ‘Mihre’nin yaptığı yanlışlar var, hem de oldukça büyük yanlışlar. Ama benim ilgimi çeken şey tam olarak bu. İnsan bazen nefret ettiği bir düzenin içinde nasıl kalmaya devam eder? Ve bir noktadan sonra o düzenin sürmesine kendisi de nasıl katkıda bulunur? ‘Mihre’yi ne tamamen masum ne de tamamen kötü bir kadın olarak görüyorum. Daha çok, yaptığı seçimlerin sonuçlarıyla yaşamak zorunda kalan bir insan olarak görüyorum. Onu anlamaya çalıştığım yer biraz burası. Yoksa onu aklamak gibi bir derdim yok.
Bence bir karakterin bu kadar konuşulması, seyircide bir duygu uyandırması çok kıymetli. Seyirci bir karaktere kızabilir, ondan nefret edebilir, onu anlayabilir ya da bir sonraki adımını merak edebilir. Bunların hepsi hikâyeyle kurulan ilişkinin bir parçası. Ben iyi ve kötü ayrımının insan söz konusu olduğunda her zaman bu kadar keskin olmadığını düşünüyorum. Tabii ki yapılan kötülükler var ve bunların sorumluluğu var. Ama bir insanı yalnızca yaptığı tek bir davranış üzerinden tanımlamak çoğu zaman eksik kalıyor. Oyuncu olarak da ilgimi çeken şey bu zaten. Kötü bir davranışın arkasındaki insanı araştırmak. Çünkü gerçek hayatta da kimse kendini hikâyesinin kötü karakteri olarak görmüyor. Herkesin kendince gerekçeleri, korkuları, ihtiyaçları var. Bu gerekçeler yaptıklarını haklı çıkarmıyor ama karakteri anlamamızı sağlıyor.
Bence yarım kalmış aşklarda insanın özlediği şey yalnızca karşısındaki kişi olmayabiliyor. O ilişkiyi yaşadığı dönemdeki kendisini, o zamanki hayallerini, ihtimalleri de özlüyor olabilir. Bir de yaşanmamış olanın çok güçlü bir tarafı var. Çünkü hiçbir zaman gündelik hayatın gerçekliğiyle sınanmamış. Dolayısıyla insanın zihninde başka bir yerde yaşamaya devam edebiliyor. ‘Mihre’ ve ‘Yaman’ın hikâyesine biraz da buradan bakıyorum. ‘Mihre’ için ‘Yaman’ yalnızca sevdiği adam değil, yaşayamadığı hayatın da bir temsili sanki. Başka türlü seçimler yapmış olsaydı kim olacağını, nasıl bir hayat yaşayacağını hatırlatan biri.
Bu anlamda kendimi gerçekten şanslı hissediyorum çünkü Taner çok iyi bir oyuncu. Karşılıklı alışverişi iyi kurduğumuzu, ortak bir dil yakaladığımızı düşünüyorum. Ben oyunculukta partnerini gerçekten dinlemenin, onun getirdiği şeylere açık olmanın çok önemli olduğuna inanıyorum. Çünkü sahne yalnızca kendi hazırladığınız şeyi uyguladığınız bir alan değil. Karşınızdaki oyuncudan etkilenmeniz, bazen hiç beklemediğiniz bir tepki vermeniz, o anın içinde gerçekten bir şeylerin değişmesi gerekiyor. Bir de Taner’le sahne öncesinde ve sonrasında hikâyemiz üzerine rahatça konuşabiliyor olmayı çok seviyorum. Karakterlerin ilişkisini, geçmişlerini, yaşadıkları çatışmaları birlikte değerlendirmek, farklı ihtimaller üzerine düşünmek hem çok keyifli hem de besleyici. Bazen o sohbetler sahneye bambaşka bir yerden bakmanızı sağlıyor. Özellikle Mihre ve Yaman gibi geçmişi güçlü iki karakteri oynarken, bazen söylenmeyenlerin söylenenlerden daha fazla anlam taşıdığı anlar oluyor. O alanları birlikte keşfetmek çok kıymetli benim için. İyi bir partnerle çalışmanın en güzel taraflarından biri de bu sanırım. Birbirinizin yaratıcılığına alan açabilmek.
Gerçekten çok eğleniyoruz. Tabii yoğun bir tempoda çalışıyoruz, zaman zaman hepimiz yoruluyoruz ama birlikte çalışmaktan keyif aldığımız bir ekip var. Ben işini ciddiye alan ama kendisini fazla ciddiye almayan insanlarla çalışmayı çok seviyorum. Bence bu ikisi gayet güzel bir arada var olabiliyor. Bir de televizyon dizisi yapmak çok büyük bir ekip işi. Kamera önünde ve arkasında herkesin emeği var. Birbirimize saygı duyduğumuz, birbirimizi desteklediğimiz, yoğunluğun içinde birlikte gülebildiğimiz ve birbirimizin enerjisini yükseltebildiğimiz bir ortam olması çok kıymetli. Bence iyi bir çalışma ortamı yalnızca yapılan işin niteliğini değil, o işi yaparken nasıl hissettiğinizi de etkiliyor.
Öncelikle seyircinin hikâyeyle bu kadar güçlü bir bağ kurması çok güzel. Bence dizideki ilişkiler, karakterlerin geçmişleri, aile içindeki çatışmalar ve sürekli değişen dengeler merak duygusunu canlı tutuyor. Bir de artık seyirci yalnızca izlemiyor. Karakterlere kızıyor, taraf tutuyor, tartışıyor, kendi yorumlarını yapıyor. Sosyal medya da bu anlamda hikâyenin devam ettiği başka bir alan gibi. Bizim için de seyircinin bu kadar ilgili olması çok motive edici. Sonuçta çok büyük bir ekibin emeği var ve bunun karşılık bulduğunu görmek hepimizi mutlu ediyor.
Oyunculuk benim için her şeyden önce insanı, hayatı anlama çabası. İnsan davranışlarını, ilişkileri, çelişkileri, bazen kendimizde bile görmek istemediğimiz taraflarımızı araştırabildiğimiz çok özel bir alan. Bir de oyunculuğun hiçbir zaman tamamlanmayan bir öğrenme süreci olduğunu düşünüyorum. Yıllardır bu işi yapıyor olabilirsiniz ama yeni bir karakter, yeni bir partner, yeni bir sahne size hiç bilmediğiniz bir şey öğretebiliyor. Sanırım oyunculuğun en sevdiğim tarafı da bu. İnsana dair merakımı sürekli canlı tutması.
Sosyal medyayı kullanıyorum ama hayatımın merkezinde tutmamaya çalışıyorum. Özellikle seyircinin karakterlerle ilgili yorumlarını okumak zaman zaman çok eğlenceli, zaman zaman da kırıcı olabiliyor. ‘Mihre’ de doğal olarak farklı tepkiler uyandıran bir karakter. Kimi zaman kızılan, kimi zaman anlaşılmaya çalışılan biri. Ben de bu farklı bakış açılarını ilginç buluyorum. Ama oyuncu olarak karakteri seyirciye sevdirmek gibi bir amacım yok. Benim sorumluluğum onu mümkün olduğunca sahici, kendi içinde tutarlı ve bütün çelişkileriyle canlandırabilmek. Seyircinin onun hakkında ne hissedeceği ise tamamen kendisine ait.
Öncelikle ona bir süre hiçbir şey söylemeden dinlemek isterdim sanırım. Çünkü ‘Mihre’nin hayatında çok fazla insanın onun adına karar verdiğini, ona ne yapması gerektiğini söylediğini düşünüyorum. Sonra da muhtemelen şunu sorardım: “Sen gerçekten ne istiyorsun ‘Mihre’? Başkalarının senden beklediklerini, korkularını, mecburiyetlerini bir kenara bırakırsan sen ne istiyorsun?” Bir de çocuklarını korumaya çalışırken kendisine ve başkalarına verdiği zararlarla yüzleşmesi gerektiğini söylerdim. “Yüzleşmek zorundasın ‘Mihre’.” Çünkü bazen sevdiklerimizi koruduğumuzu düşünerek yaptığımız şeyler, onları korumaktan çok başka bir yükün altına sokabiliyor. Ve sanırım en önemlisi, artık kendi hayatının sorumluluğunu almasını isterdim. Çünkü geçmişte seçim şansı bulamamış olabilir ama bugün yaptığı seçimlerin sorumluluğundan kaçamaz.
Ben yeni yerler keşfetmeyi çok seviyorum. Kapadokya da bu anlamda inanılmaz zengin bir bölge. Fırsat buldukça çevreyi gezmek, farklı yerler görmek, bölgenin tarihini ve kültürünü keşfetmek çok hoşuma gidiyor. Bir de ekip arkadaşlarımızla birlikte gezmekten, güzel bir yerde uzun uzun oturup yemek yemekten, bir şeyler içmekten, sohbet etmekten çok keyif alıyorum. Güzel bir sofranın etrafında buluşmak benim için gerçekten çok kıymetli. Kapadokya’nın manzarası da insanı ister istemez biraz yavaşlamaya davet ediyor. İstanbul’un temposundan sonra bu tarafı bana iyi geliyor.
Hiçbir şey yapmayabilir. Ve bundan hiç rahatsızlık duymaz. Aslında o gün neye ihtiyacım olduğuna göre değişiyor. Normalde seyahat etmeyi, sergi ve müze gezmeyi, sinemaya gitmeyi çok seviyorum. Boş zamanlarımda mümkün olduğunca bunlara zaman ayırmaya çalışıyorum. Kapadokya’da ise ekip arkadaşlarımızla birlikte gezmek, yeni yerler keşfetmek, güzel ve uzun sofralarda buluşmak repo günlerinin en sevdiğim taraflarından biri oldu. Ama şunu da söyleyeyim, hiçbir şey yapmadan geçirilen bir günün de hakkını vermek gerektiğini düşünüyorum. Sürekli bir şey üretmek, bir yerlere yetişmek zorunda değiliz. Sadece dinlenmek de gayet iyi bir plan.
SHOW TV'de ekrana gelen, yapımcılığını CNP Film'in üstlendiği 'Sevdan Bir Ateş' dizisinde; Murat Ünalmış (Mirza) ve Özge Özacar (Leyla) başrolleri paylaşıyor. Dizinin oyuncu kadrosunda Gökçe Eyüboğlu (Mihre), Sitare Akbaş (Destan), Taner Rumeli (Yaman), Sezin Bozacı (Macide), Yeşim Gül (Vuslat), İsmail Hakkı (Cici), Beyti Engin (İrfan), Evren Duyal (Mukaddes), Hande Canpolat (Miray), Yusuf Gökhan Atalay (Tesbihçi), Soydan Soydaş (Faysal), Sermet Yeşil (Nasim), Ceren Taşçı (Fidan), Aslıhan Karalar (Ceren), Yiğit Yalkın (Sefa), Dorukcan Sarıduman (Akif), Süleyman Felek (Mahmut), Azra Sare (Esma), Melih Kırkbir (Ateş), Kayra Sır (Ahu), Ege Gönülal (Yağız), Beyza Karabacak (Hüma) ve Okday Korunan (Çakır) yer alıyor.
'Sevdan Bir Ateş'in 10'uncu bölümünde; Leyla'nın yedi yıl boyunca saklamak zorunda kaldığı korkunç gerçekler, Kozaklı Konağı'nda taş üstünde taş bırakmayacak bir hesaplaşmanın fitilini ateşler! Sevdiği kadının ve kızının yaşadığı cehennemi öğrenen Mirza, hayatının en ağır yüzleşmesini yaşarken öfkesini artık hiçbir şey durduramayacaktır. Leyla, yıllardır kendisine yaşatılanların hesabını sormak için Vuslat'ın karşısına dikilir. Ancak bu kez yalnız değildir! Mirza'nın bütün aileyi sarsacak kararıyla Kozaklı Konağı'nda roller değişir. Dün hükmedenler bugün kapı dışarı edilirken, konaktan kovulanlar darmadağın olur, dört bir yana savrulur. Bir zamanlar Leyla'ya hayatı dar edenler şimdi kendilerine sığınacak bir kapı ararken, Leyla için yeni bir hayatın kapıları aralanır. Ne var ki geçmiş, Leyla'nın peşini bırakmaya niyetli değildir. Öldüğünü sandığı Nasim'in intikam için geri dönmesiyle yıllardır kaçmaya çalıştığı korkuları yeniden canlanır ve her şey bir kez daha kâbusa dönüşür. Mirza, Leyla ve Hüma'yı korumak için savaşırken Nasim'in kurduğu ölümcül tuzak, onları korkunç bir sona sürükleyecektir. Üstelik bu kez Nasim'in hedefinde yalnızca Leyla yoktur!
'Sevdan Bir Ateş', yeni bölümüyle bu akşam saat 20.00'de SHOW TV'de.
