Bir kediyle aynı evi paylaşmak, her an iletişim kurmayı ya da sürekli ilgi göstermeyi gerektirmeyen bağımsız bir arkadaşlık sunuyor. Kedi sahipleri kitap okurken, çalışırken veya dinlenirken evcil hayvanlarıyla aynı mekânı sakince paylaşabiliyor. Peki, kedilere duyulan ilgi ile insan kişiliği arasında gerçekten nasıl bir bağlantı var? Anthrozoös dergisinde yayımlanan dikkat çekici bir araştırma, bu soruya yanıt veren çarpıcı bulgular ortaya koydu.
KEDİ SEVENLERİN KİŞİLİK ÖZELLİKLERİNDE DİKKAT ÇEKEN FARK
Araştırmada 4 bin 565 katılımcının kişilik özellikleri, psikolojide “Büyük Beşli” olarak bilinen model üzerinden incelendi. Bu model; dışadönüklük, uyumluluk, sorumluluk, duygusal dengesizlik ve deneyime açıklık gibi boyutları değerlendiriyor.
Katılımcılardan kendilerini köpek sever, kedi sever, her iki hayvanı da seven veya hiçbirini tercih etmeyen kişiler olarak tanımlamaları istendi. Elde edilen sonuçlar, hayvan tercihleri ile bazı kişilik özellikleri arasında farklılıklar bulunduğunu gösterdi.
Araştırmaya göre, kendisini kedi sever olarak tanımlayan katılımcılar, köpek severlere kıyasla dışadönüklük özelliğinde daha düşük puan aldı. Buna karşılık hayal gücü, entelektüel merak ve yeni deneyimlere açıklıkla ilişkili özelliklerde daha yüksek puanlar görüldü.
Köpek severler ise dışadönüklük, uyumluluk ve sorumluluk boyutlarında daha yüksek; deneyime açıklık ve duygusal dengesizlik boyutlarında daha düşük puanlar aldı. Araştırmada cinsiyetin etkisi de istatistiksel olarak kontrol edildi.
Ancak dışadönüklük puanının düşük olması, kişinin insanlarla iletişim kurmaktan hoşlanmadığı veya yalnız yaşamak istediği anlamına gelmiyor. İçe dönük kişiler de güçlü ilişkiler kurabiliyor, arkadaşlarıyla vakit geçirmekten keyif alabiliyor ve sosyal bir yaşam sürdürebiliyor.
KEDİLERİN SESSİZ ARKADAŞLIĞI NEDEN TERCİH EDİLİYOR?
Kediler, köpeklerden farklı olarak genellikle daha bağımsız bir günlük yaşam sürdürebiliyor. Bu durum, evde sakin vakit geçirmeyi seven kişiler için kediyle yaşamayı cazip hale getirebiliyor.
Bir kedi, sahibi çalışırken uyuyabiliyor, kitap okurken yanına uzanabiliyor veya aynı odada kendi halinde vakit geçirebiliyor. Böylece sürekli iletişim kurma ihtiyacı olmadan bir canlıyla aynı ortamı paylaşmak mümkün olabiliyor.
Bu arkadaşlık biçimi, sessizliği seven veya daha az yoğun sosyal etkileşimi tercih eden kişilerin yaşam tarzına uyum sağlayabiliyor. Ancak kediler de ilgiye, oyuna ve bakıma ihtiyaç duyuyor; her kedinin davranışları ve sosyal ihtiyaçları birbirinden farklı olabiliyor.
ARAŞTIRMA KEDİ SAHİPLERİNİN DAHA YALNIZ OLDUĞUNU KANITLAMIYOR
Araştırmanın sonuçlarını değerlendirirken önemli bir ayrıntıyı gözden kaçırmamak gerekiyor. Çalışma, kedi sahiplerinin daha yalnız olduğunu veya kedilerin insan ilişkilerinin yerini aldığını göstermiyor. Bulgular, katılımcıların kişilik özellikleri ile hayvan tercihleri arasındaki istatistiksel farklılıklara dayanıyor.
Ayrıca araştırma, kişilik özelliklerinin insanları kedi sahiplenmeye yönelttiğini ya da kediyle yaşamanın kişiliği değiştirdiğini kanıtlamıyor. Gözlemlenen farklılıklar, her birey için geçerli bir kural olarak yorumlanamıyor.
Sonuç olarak kedileri sevmek, tek başına içe dönük bir kişiliğe sahip olunduğunu göstermiyor. Kedi ve köpek tercihleri kişilik hakkında bazı ipuçları sunabilse de insan davranışlarını yalnızca bir hayvan sevgisi üzerinden açıklamak mümkün değil.
