Adanın kafatasına benzeyen çarpıcı görünümü tamamen doğal buzul ve kaya oluşumlarının bir araya gelmesiyle meydana geliyor. Çevredeki buzulların arasından yükselen kayalık zirve (nunatak), boş bir göz çukurunu andırıyor. Bir buzulun kenarında biriken taş ve toprak sırtı (yanal moren), kafatasının ağzını çiziyor. Bahía del Diablo (Şeytan Körfezi) Buzulu ise kafatasının alt çene hattını oluşturuyor.
Ancak iki tarih arasındaki uydu fotoğrafları kar örtüsündeki çarpıcı kaybı ortaya koyuyor. Bölgenin en yağışlı ayı olan Mart 2025’te karla kaplı olan arazi, Ekim 2026’ya gelindiğinde büyük ölçüde kar örtüsünü yitirmiş ve altındaki koyu renkli buzul kütlesi açığa çıkmış durumda.
‘KIŞ MEVSİMİ BU BUZULLARA HİÇ İYİ DAVRANMADI’
Nichols College’dan buzulbilimci Mauri Pelto, özellikle Haziran ayında etkili olan olağan dışı sıcak kış koşullarının Ekim ayında görülen geniş çaplı buz açılmasında büyük rol oynadığını belirtti. Pelto’ya göre kış boyunca çok az taze kar birikirken, mevcut karın bir kısmı şiddetli rüzgârlarla savruldu, bir kısmı ise doğrudan su buharına dönüşerek (süblimleşme) kayboldu. Durumu "Kış mevsimi bu buzullar için hiç de ödül gibi geçmedi" sözleriyle özetleyen Pelto, açığa çıkan koyu renkli buzların oluşturduğu tehlikeye dikkat çekti.
Taze kar güneş ışığının büyük bölümünü yansıtırken, açığa çıkan koyu renkli buz güneş enerjisini daha fazla emiyor. Yaz aylarına girerken gün ışığının artması ve sıcaklıkların yükselmesiyle bu koyu yüzeyler çok daha hızlı ısınarak buzul erimesini hızlandırabilir.
Pelto, bahar fırtınalarıyla gelecek ince bir yeni kar tabakasının bile kısa vadede bu süreci yavaşlatabileceğini vurgularken, erimenin sürmesi halinde adanın ikonik görünümünün de değişeceğini söyledi.
Vega Adası’ndaki buzullar 1982’den bu yana uydu verileri ve hava fotoğraflarıyla izleniyor. Adada tespit edilen 29 buzuldan biri olan ve 1998-1999 yazından beri detaylı takip edilen Şeytan Körfezi Buzulu başta olmak üzere adadaki pek çok buzulun kütlesi on yıllar içinde belirgin şekilde azaldı ve alttaki ana kaya giderek daha fazla açığa çıktı.
Öte yandan Vega Adası, uydu çağından çok önce Antarktika’nın en dramatik hayatta kalma hikâyelerinden birine de sahne olmuştu. 1901-1903 İsveç Antarktika Seferi sırasında gemileri buz kütleleri tarafından ezilen ve üç gruba bölünerek zorlu Antarktika kışını ayrı yerlerde geçirmek zorunda kalan kâşiflerden iki grup, 1903 baharında adanın bugün dev kafatasının "alnına" denk gelen Cape Well-met noktasında yeniden bir araya gelmiş ve ardından bir Arjantin seferi ekibi tarafından kurtarılmıştı.





